Η συζήτηση γύρω από το Τοπικό Σχέδιο Ανάπτυξης της Σάμου αποκτά πιο έντονο πολιτικό χαρακτήρα, καθώς πληθαίνουν οι επισημάνσεις για καθυστερήσεις, ασάφειες αλλά και ανεκπλήρωτες δεσμεύσεις της Πολιτείας μετά τον καταστροφικό σεισμό του 2020.

Με αφορμή την πρόσφατη παρέμβαση του πρώην δημάρχου Γιώργου Στάντζου, επανέρχεται στο προσκήνιο όχι μόνο το ζήτημα της διαβούλευσης για το νέο αναπτυξιακό σχέδιο, αλλά και το κατά πόσο η κυβέρνηση έχει τηρήσει τις υποσχέσεις που είχαν δοθεί για την ουσιαστική ανασυγκρότηση του νησιού.

Υπενθυμίζεται ότι μετά τον σεισμό της 30ής Οκτωβρίου 2020 (Σεισμός Σάμου 2020), η Σάμος βρέθηκε στο επίκεντρο κυβερνητικών εξαγγελιών για ταχεία αποκατάσταση ζημιών, ενίσχυση υποδομών και ένα ολοκληρωμένο σχέδιο ανάπτυξης που θα άλλαζε τις προοπτικές του νησιού. Ωστόσο, αρκετά χρόνια μετά, η εικόνα που καταγράφεται από τοπικές φωνές δείχνει πως πολλά από αυτά τα μέτρα είτε καθυστερούν είτε παραμένουν αποσπασματικά.

Η παρουσίαση του σχεδίου το καλοκαίρι του 2025 από τον υφυπουργό Θανάσης Κοντογεώργης δημιούργησε προσδοκίες, με αναφορές σε πακέτο έργων άνω του 1 δισ. ευρώ. Ωστόσο, η απουσία σαφούς ενημέρωσης για την πορεία υλοποίησης, αλλά και η έλλειψη διαφανούς διαδικασίας συμμετοχής, γεννούν ερωτήματα για το αν πρόκειται για έναν ουσιαστικό σχεδιασμό ή για μια ακόμη εξαγγελία χωρίς αντίκρισμα.

Κριτική διατυπώνεται σε δύο βασικά επίπεδα:

Αφενός, για τη στάση της κυβέρνησης, η οποία —σύμφωνα με τις αιχμές— φαίνεται να έχει μεταθέσει στο μέλλον κρίσιμες παρεμβάσεις που είχαν παρουσιαστεί ως άμεσες προτεραιότητες μετά τον σεισμό. Ζητήματα όπως η πλήρης αποκατάσταση υποδομών, η στήριξη της τοπικής οικονομίας και η συγκράτηση του πληθυσμού παραμένουν ανοιχτά.

Αφετέρου, για τη λειτουργία της τοπικής αυτοδιοίκησης, καθώς δεν έχει αποσαφηνιστεί αν ο Δήμος Ανατολικής Σάμου έχει διαμορφώσει συγκροτημένες προτάσεις μέσα από θεσμική διαβούλευση. Η απουσία δημόσιας ενημέρωσης ενισχύει την αίσθηση ότι ο σχεδιασμός εξελίσσεται χωρίς ουσιαστική συμμετοχή της κοινωνίας.

Στο πλαίσιο αυτό, τίθενται πιο αιχμηρά ερωτήματα:

Γιατί δεν υπάρχει σαφής απολογισμός των έργων που είχαν εξαγγελθεί μετά τον σεισμό;
Πόσα από τα μέτρα που ανακοινώθηκαν υλοποιήθηκαν και ποια παραμένουν στα χαρτιά;
Πώς μπορεί να προωθείται ένα νέο αναπτυξιακό σχέδιο όταν το προηγούμενο πλαίσιο παρεμβάσεων δεν έχει ολοκληρωθεί;
Υπάρχει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα ή η Σάμος παραμένει σε καθεστώς διαρκών εξαγγελιών;

Η κριτική που αναπτύσσεται δεν περιορίζεται μόνο στη διαχείριση του παρόντος σχεδιασμού, αλλά επεκτείνεται και στη συνολική αξιοπιστία των αναπτυξιακών πολιτικών για το νησί.

Το βασικό μήνυμα που αναδεικνύεται είναι ότι χωρίς διαφάνεια, λογοδοσία και πραγματική συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας, οποιοδήποτε σχέδιο κινδυνεύει να παραμείνει θεωρητικό. Και, κυρίως, ότι η Σάμος δεν αντέχει άλλες ανεκπλήρωτες υποσχέσεις.