.
.
Η δημόσια δήλωση του βουλευτή Σάμου Χριστόδουλου Στεφανάδη για τον αποκλεισμό του νησιού από την ακτοπλοϊκή σύνδεση Βόλου – Βορείου Αιγαίου έρχεται σε ευθεία αντίθεση με την κοινοβουλευτική πρακτική που ακολούθησε άλλος πολιτικός αρχηγός. Ο βουλευτής Σάμου επέλεξε να εξαντλήσει τη θεσμική του παρέμβαση σε επανειλημμένες τηλεφωνικές συνομιλίες με τον Υπουργό Ναυτιλίας και σε αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αποφεύγοντας τη Βουλή.
Την ίδια στιγμή, ο πρόεδρος της Ελληνικής Λύσης Κυριάκος Βελόπουλος κατέθεσε στις 22 Ιανουαρίου 2026 επίσημη κοινοβουλευτική ερώτηση προς τα αρμόδια Υπουργεία, θέτοντας συγκεκριμένα ζητήματα νομιμότητας, ίσης μεταχείρισης και αιτιολόγησης του αποκλεισμού της Σάμου
Η ερώτηση ζητά απαντήσεις για το αν τηρήθηκε το εθνικό και ενωσιακό δίκαιο, αν υπήρξε συγκριτική αξιολόγηση λιμένων και γιατί ένα νησί της ίδιας Περιφέρειας εξαιρέθηκε χωρίς τεκμηρίωση.
Εδώ προκύπτουν τα κρίσιμα ερωτήματα:
Αν ο βουλευτής Σάμου γνώριζε το θέμα ήδη από τις 19 Νοεμβρίου 2025, όπως ο ίδιος δηλώνει, γιατί δεν κατέθεσε ο ίδιος κοινοβουλευτική ερώτηση;
Γιατί επέλεξε την οδό της ιδιωτικής επικοινωνίας και όχι του δημόσιου κοινοβουλευτικού ελέγχου;
Και πώς εξηγείται ότι τα ερωτήματα περί νομιμότητας και ίσης μεταχείρισης τέθηκαν τελικά στη Βουλή όχι από τον εκλεγμένο εκπρόσωπο της Σάμου, αλλά από βουλευτή άλλης εκλογικής περιφέρειας;
Η ίδια η δήλωση του βουλευτή Σάμου επιβεβαιώνει ότι η Σάμος δεν συμπεριλήφθηκε εξαρχής στην πρόταση των Περιφερειών. Αν αυτό ήταν γνωστό εγκαίρως, τότε γιατί δεν ζητήθηκαν επίσημα εξηγήσεις στη Βουλή πριν παγιωθούν τα τετελεσμένα; Γιατί δεν τέθηκαν από τον ίδιο τα ερωτήματα που σήμερα θέτει ο Κυριάκος Βελόπουλος περί αντικειμενικότητας, διαφάνειας και ίσης μεταχείρισης;
Η σύγκριση των δύο κινήσεων είναι αναπόφευκτη:
από τη μία, δηλώσεις και τηλεφωνήματα· από την άλλη, θεσμική ερώτηση με συγκεκριμένα νομικά και πολιτικά αιτήματα. Και το ερώτημα που μένει ανοιχτό για τη Σάμο είναι απλό αλλά βαρύ: ποιος υπερασπίστηκε θεσμικά το νησί εκεί που λαμβάνονται οι αποφάσεις;
Γιάννης Νέγρης