Την ώρα που η Σάμος βρίσκεται αντιμέτωπη με σοβαρές αποφάσεις που υποβαθμίζουν τον ρόλο και το μέλλον της —με κορυφαίο παράδειγμα τον αποκλεισμό του Νομού από τον σχεδιασμό της ακτοπλοϊκής σύνδεσης με την Κεντρική Ελλάδα— η στάση του Προέδρου της ΔΕΕΕΠ Σάμου, Δημήτρη Ζαφείρη, προκαλεί έντονο προβληματισμό και εύλογα ερωτήματα στην τοπική κοινωνία.

Σε μια περίοδο που απαιτείται πολιτική εγρήγορση, καθαρές θέσεις και ισχυρή πίεση προς το κέντρο, δεν έχει καταγραφεί καμία ουσιαστική δημόσια παρέμβαση εκ μέρους του. Καμία ανακοίνωση, καμία διαμαρτυρία, καμία ξεκάθαρη τοποθέτηση για ένα ζήτημα που πλήττει ευθέως την οικονομία, την επιχειρηματικότητα και τη συνολική αναπτυξιακή προοπτική της Σάμου.

Αντίθετα, η δημόσια εικόνα που εκπέμπεται είναι αυτή της διαρκούς παρουσίας σε κομματικές και κοινωνικές εκδηλώσεις, σε κοπές βασιλόπιτας και εθιμοτυπικές εμφανίσεις, χωρίς όμως αντίστοιχη πολιτική δράση όταν τα πράγματα γίνονται δύσκολα. Η πολιτική, όμως, δεν κρίνεται στις φωτογραφίες και στα χαμόγελα, αλλά στη στάση που τηρεί κανείς όταν ο τόπος αδικείται.

Η σιωπή σε τέτοιες συγκυρίες δεν μπορεί να θεωρηθεί ουδέτερη. Εκλαμβάνεται ως αποδοχή, ως απουσία, ως αδυναμία ή απροθυμία σύγκρουσης. Και αυτό είναι ιδιαίτερα προβληματικό όταν πρόκειται για θεσμικό κομματικό ρόλο που, εκ των πραγμάτων, οφείλει να λειτουργεί ως γέφυρα πίεσης και διεκδίκησης προς την κεντρική εξουσία.

Η Σάμος δεν έχει ανάγκη από τυπικές παρουσίες και κομματικές υποχρεώσεις ρουτίνας. Έχει ανάγκη από φωνή, από ξεκάθαρο λόγο και από πολιτικό θάρρος. Από ανθρώπους που θα βγουν μπροστά όταν ο τόπος τους υποβαθμίζεται και όχι μόνο όταν κόβεται βασιλόπιτα.

Το ερώτημα, λοιπόν, παραμένει επίκαιρο και αμείλικτο:
Ο Πρόεδρος της ΔΕΕΕΠ Σάμου θα αναλάβει επιτέλους πολιτική πρωτοβουλία για τα πραγματικά προβλήματα του νησιού ή θα συνεχίσει να “τρέχει” μόνο  για τις βασιλόπιτες;

Γιάννης Νέγρης