.
.
Σε ανακοινώσεις τους κάνουν λόγο για παράκαμψη θεσμικών εγγυήσεων του δικαιϊκού συστήματος της χώρας, για κραυγαλέα φωτογραφική διάταξη που εξυπηρετεί συγκεκριμένους σκοπούς και πρόσωπα, και για πρακτικές νομοθέτησης με βάση τα αιτήματα ισχυρών υπουργών και παραγόντων
Το ζήτημα της φωτογραφικής τροπολογίας θέσπισης «ενδιάμεσου» ενδίκου μέσου στο πλαίσιο του νόμου για την υποχρεωτική συνεπιμέλεια, υπέρ της υπουργού Τουρισμού Όλγας Κεφαλογιάννη, έχει προκαλέσει έντονες αντιδράσεις από πλευράς της αντιπολίτευσης. ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ σε ανακοινώσεις τους κάνουν λόγο για παράκαμψη θεσμικών εγγυήσεων του δικαιϊκού συστήματος της χώρας, για κραυγαλέα φωτογραφική διάταξη που εξυπηρετεί συγκεκριμένους σκοπούς και πρόσωπα, και για πρακτικές νομοθέτησης με βάση τα αιτήματα ισχυρών υπουργών και παραγόντων.
ΠΑΣΟΚ - Ευαγγελία Λιακούλη, Τομεάρχις Δικαιοσύνης, Θεσμών και Διαφάνειας
«Το Υπουργείο Δικαιοσύνης, σε ένα άσχετο με τη Δικαιοσύνη νομοσχέδιο που αφορούσε τη μεταφορά του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ, εισήγαγε μια διάταξη που αλλάζει τα δεδομένα στις δίκες του οικογενειακού δικαίου.
Μια ενδιάμεση διαδικασία, αποκλειστικά για τις δίκες της επιμέλειας ανηλίκων, όπου θα μπορεί να αλλάζει μια ήδη εκδοθείσα απόφαση μέχρι να κρίνει το εφετείο. Κι έτσι ακριβώς, άνοιξε η “πόρτα” ώστε δικαστικές κρίσεις να ανατρέπονται “άμα τη γενέσει τους” όταν δεν είναι αρεστές, με μια γενική επίκληση “κακής κρίσης των συνθηκών”, με διαδικασίες εξπρές και κατά προτεραιότητα.
Χωρίς να γίνεται χρήση των πάγιων διαδικασιών που ήδη προβλέπει το δικαιϊκό μας σύστημα. χωρίς να αναμένεται ούτε απόφαση Εφετείου, αλλά ούτε καν απόφαση ασφαλιστικών μέτρων.
Είναι ακριβώς αυτοί οι λόγοι για τους οποίους το ΠΑΣΟΚ καταψήφισε τη διάταξη αυτή, η οποία αποκαλύπτεται κραυγαλέα φωτογραφική, που εξυπηρετεί συγκεκριμένους σκοπούς και πρόσωπα.
Το Υπουργείο Δικαιοσύνης, ο θεματοφύλακας του κράτους δικαίου, προκλητικά προσαρμόζει τη νομοθεσία και δη τους Κώδικες – τη βάση της νομοθεσίας μας- στις επιδιώξεις της Νέας Δημοκρατίας και των ομογάλακτων.
Ευτελίζει την κοινοβουλευτική διαδικασία, εισάγοντας τροποποιήσεις χωρίς διαβούλευση, χωρίς νομοπαρασκευαστικές επιτροπές, χωρίς σχέδιο, αλλά και πλήττει ευθέως την εμπιστοσύνη των πολιτών στη Δικαιοσύνη και τους θεσμούς.
Η προστασία των συμφερόντων των παιδιών και η ρύθμιση της επιμέλειας και της επικοινωνίας κατά τον καλύτερο τρόπο για την ορθή ψυχοκοινωνική τους ανάπτυξη, είναι κεφαλαιώδες ζήτημα και ιερή υποχρέωση της Πολιτείας.
Η Δικαιοσύνη δεν μπορεί να γίνεται έρμαιο προσωπικών αντιδικιών και κομματικών εξυπηρετήσεων.
Είναι προσβολή για το κράτος δικαίου, προσβολή για τον νομικό μας πολιτισμό και την ηθική».
ΣΥΡΙΖΑ - Γραφείο Τύπου:
«Οι πρακτικές νομοθέτησης, με βάση τα αιτήματα ισχυρών υπουργών και παραγόντων, θυμίζουν τριτοκοσμική χώρα. Δεν αξίζουν στην Ελλάδα, δεν αξίζουν σε μια ευρωπαϊκή χώρα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ είχε ταχθεί κατά του λεγόμενου Νόμου Τσιάρα για τη συνεπιμέλεια των τέκνων. Δεν μπορεί ωστόσο να μη στηλιτεύσει την πρακτική της φωτογραφικής διάταξης που χρησιμοποίησε η κυβέρνηση για να εξυπηρετήσει την υπουργό κ. Κεφαλογιάννη. Το γεγονός αυτό συνιστά εργαλειακή χρήση του Κοινοβουλίου και πλήττει ευθέως την αξιοπιστία των θεσμών. Η κυβέρνηση οφείλει άμεσα εξηγήσεις. Ντροπή»!
Αναβρασμός εντός και εκτός Βουλής
Το θέμα λαμβάνει έντονες πολιτικές αλλά και παρα-πολιτικές προεκτάσεις καθώς πολλοί φανατικοί υπέρμαχοι της υποχρεωτικής συνεπιμέλειας το έχουν εργαλειοποιήσει για να απαιτήσουν την απαγόρευση οποιασδήποτε σκέψης για αναθεώρησή της. Στοχοποιώντας μάλιστα μέλη του φεμινιστικού κινήματος, επίσης επαγγελματίες ψυχικής υγείας που αποφάνθηκαν επιστημονικά ότι η συνεπιμέλεια θα ήταν επιζήμια για τα παιδιά για τα οποία ρωτήθηκαν, αλλά και δημοσιογράφους που ερεύνησαν το θέμα των επιπτώσεων του νομοσχεδίου υποχρεωτικής συνεπιμέλειας.
Σε μια δευτερεύουσα -αλλά όχι αμελητέα- όψη του θέματος, κυβερνητικοί κύκλοι υποστηρίζουν πως προχωρούν σε μία προσπάθεια μερικής άρσης της υποχρεωτικότητας της συνεπιμέλειας. Ακόμα όμως και αν κάνουν μια τέτοια προσπάθεια, αυτή κατηγορείται από την αντιπολίτευση ως μία επιδεικτικά πρόχειρη, αποσπασματική, θνησιγενής προσπάθεια, χωρίς ίχνος αυτοκριτικής για τις επιπτώσεις που ήδη επέφερε μέχρι σήμερα το νομοσχέδιο, μία προσπάθεια καθυστερημένη και, από πλευράς ισονομίας, φωτογραφική και προκλητική. Καθώς ψηφίστηκε, μόνο όταν οι επιπτώσεις αυτές χτύπησαν την πόρτα ενός κυβερνητικού στελέχους, και αφού είχαν ταλαιπωρήσει «με τη βούλα» του νόμου για πάρα πολύ καιρό, χιλιάδες ανώνυμα και μη προνομιούχα παιδιά και γονείς, κυρίως μητέρες, σε ολόκληρη τη χώρα.
Τέλος νομικοί κύκλοι κάνουν λόγο για διάταξη η οποία στην ουσία δεν θα λύσει κανένα από τα προβλήματα τα οποία γέννησε το νομοσχέδιο της υποχρεωτικής συνεπιμέλειας. Και εκτιμούν ότι αντιθέτως, λόγω των διαδοχικών ενδίκων μέσων, το μόνο που θα προκαλέσει, όσον αφορά την περίοδο μεταξύ της πρωτόδικης και της δευτεροβάθμιας εκδίκασης, θα είναι νέες, περισσότερες και διαρκείς, καταστροφικές εναλλαγές στην καθημερινότητα των παιδιών μεταξύ της μονόπλευρης επιμέλειας, και της συνεπιμέλειας.