Από το κλασικό μυθιστόρημα του Μ. Καραγάτση στην οθόνη – με κινηματογραφική ματιά, διεθνές αποτύπωμα και μια πρεμιέρα που “πατάει” πάνω στη Μαρίνα

Δημοσιογραφική επιμέλεια Νίκος Λυκούδης

Η πολυαναμενόμενη τηλεοπτική μεταφορά της «Μεγάλης Χίμαιρας» ανοίγει αυλαία στην ΕΡΤ1 με διπλό επεισόδιο την Κυριακή 4 Ιανουαρίου, στις 22:00, ενώ τα δύο πρώτα επεισόδια είναι ήδη διαθέσιμα στο ERTFLIX από την 1η Ιανουαρίου. Και, πριν καν παιχτεί στην τηλεόραση, η σειρά έγραψε ένα πρώτο “σήμα” δυναμικής: πάνω από 600.000 προβολές στο ERTFLIX μέσα σε λίγες ημέρες.

Ο ακηνοθέτης Βαρδής Μαρινάκης περιγράφει το κλίμα της πρεμιέρας ως μια μίξη κόπου και αγωνίας.Ένα πρότζεκτ που “έφαγε” χρόνο, ανθρώπους και αντοχές. Και εξηγεί καθαρά ποια ήταν η κατεύθυνση: να κρατηθεί η λογοτεχνική υφή, αλλά να περάσει στην οθόνη κινηματογραφικά, με βασική πρόκληση να αποδοθεί η ψυχολογία της Μαρίνας.

Εδώ βρίσκεται και ο πυρήνας της «Χίμαιρας». Δεν είναι απλώς “σειρά εποχής”. Είναι η ιστορία μιας γυναίκας που καίγεται από επιθυμία, διεκδίκηση και ανάγκη για ευτυχία και που, όσο προχωρά, σπρώχνει τον εαυτό της (και τους γύρω της) προς τη σύγκρουση και την απώλεια.

Η πρώτη αίσθηση από το ξεκίνημα είναι ξεκάθαρη. Η σειρά δεν τρέχει. Σέρνει επίτηδες τον χρόνο. Το Reader περιγράφει αργόσυρτα πλάνα και σιωπές που, μαζί με την αφήγηση, μπορεί να σε κρατήσουν “απέξω” στην αρχή. Από την άλλη, όσο ξεδιπλώνεται ο κόσμος της ιστορίας, η σειρά σε καλεί να παραδοθείς σε εικόνες υψηλής αισθητικής και φωτισμού, σε ήχους και παύσεις που λειτουργούν σαν ρυθμός.

Και υπάρχει και μία λεπτομέρεια που θα συζητηθεί: στην τηλεοπτική εκδοχή. Η Μαρίνα παρουσιάζεται ως Ιταλίδα (όχι Γαλλίδα), με αφετηρία την Τεργέστη και προορισμό τη Σύρο/Ερμούπολη.

Το διπλό επεισόδιο της πρεμιέρας λειτουργεί περισσότερο σαν βύθισμα στον χαρακτήρα της κεντρικής ηρωίδας. Η κάμερα μένει πάνω της, επιμένει στο βλέμμα, στη μνήμη, στο τραύμα, στην επιθυμία. Οι υπόλοιποι βασικοί ρόλοι — ο Γιάννης, η Ρείζενα, ο Μηνάς — μπαίνουν μεν στο κάδρο, αλλά η βαρύτητα πέφτει εκεί που “πρέπει”. Στο ψυχογράφημα.

Και εδώ η Fotini Peluso έχει ένα δύσκολο καθήκον: να κρατήσει μια ηρωίδα που δεν θέλει να γίνει “σύμβολο”, αλλά άνθρωπος. Σύμφωνα με την ανάγνωση του Reader, η ερμηνεία της έχει ζεστασιά και γοητεία, κάτι που βοηθά να μείνεις μέσα στην ιστορία ακόμη κι όταν ο ρυθμός σε δοκιμάζει.

πηγή:huffpost