Η υπόθεση του Επικούρειου Πολιτιστικού Κέντρου Σάμου αποκτά πλέον νέα διάσταση, καθώς κατατέθηκε επίσημο αίτημα ελέγχου προς την Εθνική Αρχή Διαφάνειας, με πλήρη τεκμηρίωση και σαφείς αιχμές για τον τρόπο με τον οποίο λήφθηκαν κρίσιμες αποφάσεις.

Στο επίκεντρο βρίσκεται ο Αντιπεριφερειάρχης Ελισαίος Μαυρατζώτης, ο οποίος όχι μόνο είχε ενεργό ρόλο στην υπόθεση, αλλά ήταν και ο εισηγητής προς το Περιφερειακό Συμβούλιο για τη μετατροπή του Επικούρειου. Μια μετατροπή που, όπως προκύπτει, δεν ήταν ούτε αυτονόητη ούτε — κυρίως — σύννομη.

Παρά τις προσπάθειες του Αντιπεριφερειάρχη ΕλισαίοΥ Μαυρατζώτη να παρουσιάσει την υπόθεση ως κάτι «παρεξηγημένο» και να υποβαθμίσει το ζήτημα μιλώντας για «καταλογισμό» αντί για πρόστιμο, η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική — και τεκμηριωμένη.

Προειδοποίηση που αγνοήθηκε

Σύμφωνα με την καταγγελία, είχε προηγηθεί γνωμάτευση δικηγόρου της Περιφέρειας, η οποία προειδοποιούσε ότι η συγκεκριμένη αλλαγή χρήσης δεν μπορούσε να πραγματοποιηθεί. Παρά την προειδοποίηση αυτή, η διαδικασία προχώρησε κανονικά, οδηγώντας τελικά σε αποφάσεις που σήμερα αμφισβητούνται ως προς τη νομιμότητά τους.

Από την προσφυγή στην επιβεβαίωση

Η υπόθεση δεν ξεκίνησε σήμερα. Ήδη από τον Μάρτιο του 2025 είχε κατατεθεί προσφυγή κατά της απόφασης αλλαγής χρήσης (153/2024), η οποία απορρίφθηκε για τυπικούς λόγους («έλλειψη εννόμου συμφέροντος»).

Ωστόσο, οι εξελίξεις που ακολούθησαν ανέτρεψαν πλήρως αυτή την εικόνα:

Επιτόπια αυτοψία στις 17.12.2025 κατέγραψε αλλαγή χρήσης
Πρακτικό διερεύνησης (08.01.2026) συνέδεσε την υπόθεση με παρατυπία
Επιβλήθηκε δημοσιονομική διόρθωση εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ
Εκδόθηκε επίσημη απόφαση ανάκτησης ποσού 447.685,77 €

Με άλλα λόγια: αυτό που αρχικά απορρίφθηκε ως «μη ουσιαστικό», επιβεβαιώθηκε στη συνέχεια ως πραγματική παρατυπία με οικονομικές συνέπειες.

Υπόθεση με ευρωπαϊκές και πολιτικές προεκτάσεις

Το θέμα δεν περιορίστηκε σε τοπικό επίπεδο. Έφτασε:

Στη Βουλή των Ελλήνων, με επίσημη απάντηση και πλήρη φάκελο
Στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, λόγω εμπλοκής πόρων ΕΣΠΑ

Αυτό σημαίνει ότι η υπόθεση αφορά όχι μόνο διοικητικές αποφάσεις, αλλά και τη διαχείριση ευρωπαϊκών κονδυλίων.

Ζητήματα διοίκησης και ευθυνών

Η καταγγελία προς την Αρχή Διαφάνειας θέτει ευθέως κρίσιμα ερωτήματα:

Πώς απορρίφθηκε αρχικά μια προσφυγή που τελικά αποδείχθηκε βάσιμη;
Γιατί αγνοήθηκε νομική προειδοποίηση;
Υπήρξε ουσιαστικός έλεγχος πριν τη λήψη των αποφάσεων;
Υπάρχουν διοικητικές ή πολιτικές ευθύνες;

Και κυρίως:

Πώς είναι δυνατόν ο εισηγητής της μετατροπής να εμφανίζεται σήμερα να υποβαθμίζει τις συνέπειες μιας διαδικασίας που ο ίδιος προώθησε;

Το αίτημα προς την Αρχή Διαφάνειας

Η καταγγελία ζητά:

Διενέργεια πλήρους ελέγχου
Εξέταση της νομιμότητας των αποφάσεων
Διερεύνηση ευθυνών
Επανεξέταση της αρχικής απόρριψης της προσφυγής
Συμπέρασμα

Η υπόθεση του Επικούρειου δεν είναι πια μια τοπική διαφωνία. Είναι μια πλήρως τεκμηριωμένη υπόθεση που περιλαμβάνει:

προειδοποιήσεις που αγνοήθηκαν,
αποφάσεις που αμφισβητούνται,
ελέγχους που επιβεβαίωσαν παρατυπία,
και δημόσιο χρήμα που επιστρέφεται.

Σε αυτό το πλαίσιο, η πολιτική διαχείριση της υπόθεσης — και ιδιαίτερα η προσπάθεια υποβάθμισής της — δεν αντέχει στην πίεση των ίδιων των εγγράφων.

Η συνέχεια πλέον ανήκει στους ελεγκτικούς μηχανισμούς.

Και στα ερωτήματα που δεν μπορούν πλέον να αποφευχθούν.

Γιάννης Νέγρης